دیدم  بخاطر یک واژه  تیر خورده ای

دوباره  انقلاب  را    یادم  آورده ای

قسم که انتقام بگیرم حالا که تو

در خاک و خون با کفن "س ب ز" مرده ای

تیر۸۸

وقتی روح من از کویر ٬ " ترک " می نوشد٬

      درخت "من" 

                             سیراب ٬

                                            بر بالای قله قد می کشد......

رامتین

۸۸/۲

                                          در مقیاسی شگفت

                                                                  تو را کم دارد امشب...

میان سرخ کلمات

          سرب ستاره در نگاه میریزد

                              یاد چشم هایی که خیره بود

                                                                 سمت احساس شعر من

بعد از ناگهان عبور تو

                             زمان نفس نمی کشد

                                                     چه تاریک است خسوف آرزوها....

(۱۲/۸۷)رامتین

بالاخره از سفر برگشتم....

*****

"گناه"

در حجم مبهمی از

                               گناه

                                             گم شده ام

راستی

 سیب هایی که لذت بخشند چرا ممنوعند؟!

****************************************

به خاطر یک مشت اسکناس

 از چه بهشت هایی که محروم نمی شویم!...

باران که گرفت،

تازه فهمیدم چرا بغض گلویم را میفشرد،

                چشمم

                              به میهمانی اشکها دعوت شده بود...

(رامتین24/10/87)

"نقطه"

رفتی تا دور

                 مثل پرنده در آسمان نقطه شدی

گریه کردم
 
                   مثل وقتی که که در کودکی نخ بادبادکم پاره میشد

و میرفت و نقطه میشد
   
بدون هیچ بازگشتی.....

(رامتین 11/87)

و کودک روی چشمان خیس پنجره  ،

              "ها"   کرد ،

                                 و منحنی ِ یک لبخند را ،

                       به صورت باران زده ی پنجره تقدیم کرد...

رامتین

10/87

شاید باران مرحمی باشد

                             بر ترک های کویر خاطراتم،

چیزی نمانده از من،

                                 جز خطوط مبهم روی صورتم،

          من در  ,     گذشته ام

          من ,     در گذشته ام..........

سفر میکنم

               با چمدان هایی پر از تنهایی

                             سوی سرزمین اعجاز عشق

شاید

     معجزه ای

                  جای خالی اسم ها را

                                    در دفتر شعرم پر کند

رامتین

۱۰/۸۷

اینم آهنگ توبامنی رضا صادقی که خیلی دوسش دارم  با اجرای خودم

ویلون:ووریا سیدیان

تار فرزاد جهان جویی

گیتار و خواننده: رامتین سهرابی فرد

این هم نوای مرد آواز های کبود

آهنگ بی معرفت با صدای خودم(رامتین سهرابی فرد) و دوستم میلاد پاویز

هنوز جایی پخش نشده

چند تا آهنگ دیگه هم هست که بعدا میزارم

اگه خواستین میتونین لینک بدین

ممنون از توجه شما

امیدوارم خوشتون بیاد

آهنگ بی معرفت: رامتین سهرابی فرد ،میلاد پاویز

آهنگ خاطره های در به در : رامتین سهرابی فرد و میلاد پاویز

                   گره از بند دلت بگشایم

 و به لبخندی خوش 

                             بوسه ای از لب شیرین نگاهت خواهم...   

        من بی حادثه را ،

در میان شط پر همهمه ی داغ نگاهت بگذار ،

                                                     بلکه از حادثه لبریز شوم...

رامتین

خزان ۸۷

سلام به فصل سپید زمستون

دلـتـون  قـدر یـه  دریـا

عمرتون صد شب یلدا

توی ایـن شـبای سرما

یادتـون همیشه بـا ما

شب یلداتون مبارک